Kunt u mij de weg naar Siberië vertellen, meneer?
Pallas’ boszanger vliegt 4500 kilometer de verkeerde kant op en kiest voor Haarlemse Egelantiertuin als alternatief voor de Siberische taiga.
Even had het alle schijn van een 1 april-grap: In de Egelantiertuin, het stadspark tussen Groot Heiligland en Kleine Houtstraat in Haarlem, zou een bijzonder vogeltje zijn gesignaleerd. Het zou gaan om de zogenaamde Pallas’ boszanger. Een vogeltje van nog geen 10 centimeter, dat zich tijdens het broedseizoen vooral ophoudt in Oost-Siberië, het Russische verre oosten, het noorden van Mongolië en het noordoosten van China.
Wordt zo’n Pallas boszanger in Nederland gesignaleerd dan heeft óf de vogelspotter te diep in het glaasje gekeken, óf het Siberische zangvogeltje is behoorlijk verdwaald. Dat laatste lijkt hier in Haarlem het geval. En dat betekent dat ie zo’n 4500 kilometer uit koers is geraakt.
Op 1 april ontdekte Marcus Bouma het vogeltje in de Egelantiertuin en meldde dat aan op Waarneming.nl, waarna het zeldzame diertje ook een dag later werd gezien in de tuin. Dat leidde ertoe dat menig zichzelf respecterende vogelspotter koers zette richting Haarlem om daar, bewapend met camera, het minuscule gevleugelde zangfenomeen te observeren en in pixels vast te leggen. En ook het radioprogramma Vroege Vogels besteedde er zondagmorgen (7 april) volop aandacht aan.
Het vogeltje, familie van onze eigen Tjiftjaf, is tussen de 9 en 9,5 centimeter groot en heeft een opvallende gele wenkbrauwstreep, die aan de snavelbasis okergeel is. Verder zingt ie er vrolijk op los.
Hoe het nu met Pallas is… ik ben geen nieuwe meldingen meer tegengekomen. Maar wie weet... even terugvliegen naar zijn soortgenoten lijkt me ook geen optie. Mocht ie inmiddels 'gevlogen' zijn en wil je toch weten hoe hij eruit ziet en wat voor bijzondere geluiden hij produceert kijk dan op onderstaand filmpje (dat overigens níet in de Egelantiertuin is opgenomen).
