Pride Walk 2026: Hakjes, pakjes en heel veel liefde: Haarlem kleurt alle kanten van de regenboog

HAARLEM – Wie zaterdagmiddag 18 juli nietsvermoedend het station van Haarlem uitliep, kon moeilijk om de bonte stoet heen. 'The colors of the Rainbow so pretty on the square!' Beautiful people, they came from everywhere..

Ik schreef in 1997 de Engelse tekst bij de muziek van 'A Battle of Keys' (melodie Ruud Jansen). Mijn gedachten gingen tijdens het schrijven (en gaan nog steeds) over het feit dat elke pianist (toetsenist) zowel de blanke- als zwarte toetsen van zijn/haar instrument nodig heeft om tot een volmaakte melodie te komen. Dat geldt zeker ook voor de samenleving van mensen met een verschillende huidskleur! Alleen dan kan een volmaakte samenleving tot stand komen!

De oplossing voor bovenstaand klassieke raadsel zijn pianotoetsen. Beide kleuren zijn noodzakelijk om samen de show te kunnen spelen.

Het stationsplein werd al snel die kleurrijke samenleving en allereerst werden enkele toespraken gehouden door ondermeer activiste Pauline van Heuven en Sandro Kortekaas (hieronder Asylum Support). (zie en beluister openingsfilmpje)

Na inachtneming van een stilte moment vertrok De Pride-optocht vanaf het stationsplein en zette koers via de Haarlemse binnenstad richting het Nieuwe Kerksplein. (hieronder stilte moment)

Tussen regenboogvlaggen, uitbundige kostuums en muziek die zelfs de straatstenen leek te laten meedansen, wandelden deelnemers van alle leeftijden mee. Sommigen hadden weken gewerkt aan hun outfit, anderen vertrouwden op een boa, een glimlach en een flinke hoeveelheid glitter. Dat laatste bleek overigens hardnekkiger dan zonnebrand: naar verwachting zullen er nog dagen later fonkelende sporen op onverwachte plekken in de stad worden aangetroffen.

Langs de route genoten toeschouwers zichtbaar van de vrolijke optocht. Er werd gezwaaid, gedanst en enthousiast meegezongen, ook als niemand precies wist welke tekst bij het nummer hoorde. De sfeer was ontspannen en feestelijk; zelfs voorbijgangers die alleen op weg waren naar een boodschap, liepen plotseling een stuk vrolijker verder.

De route bleek dus niet alleen een wandeling door de stad, maar ook een kleurrijke demonstratie van zichtbaarheid, inclusiviteit en een gezonde dosis zelfspot. Op het Nieuwe Kerksplein werden vervolgens feestelijklijke activiteiten met dans en (live) muziek georganiseerd. Diverse optredens en een uitgelaten publiek zorgden ervoor dat het plein veranderde in één groot danspodium. De aanwezigheid van de Haarlemse wethouder Meryem Çimen (D66) het belang dat de gemeente hecht aan een stad waarin iedereen zichzelf kan zijn. Na enkele woorden over verbondenheid en acceptatie mengde de bestuurder zich tussen het publiek, waar protocol het al snel verloor van het feest. Hieronder de wethouder

De Pride in Haarlem liet opnieuw zien dat een optocht veel meer is dan een stoet van kleurrijke deelnemers. Ik schreef het al eerder, Het is een viering van diversiteit, een uitnodiging om elkaar te ontmoeten en een herinnering dat verschillen een stad juist kleur geven. Dat die kleuren deze zaterdag soms werden aangevuld met een flinke laag glitter, maakte het geheel alleen maar sprankelender.

Uiteindelijk keerde de rust langzaam terug in het centrum. De muziek verstomde, de vlaggen werden opgevouwen en de laatste confetti zocht een nieuw thuis tussen de straatstenen. Maar de boodschap van de dag bleef overeind: in Haarlem is er ruimte voor iedereen. En als die ruimte toevallig ook gevuld is met dans, muziek en een overdaad aan regenboogkleuren, dan klaagt daar eigenlijk niemand over.

Zoek jezelf...KLIK HIER voor ALLE FOTO s